เครื่องใช้ในบ้าน - เครื่องใช้ส่วนตัว - 10
เครื่องใช้ในบ้าน - เครื่องใช้ส่วนตัว - 10
HOME SITE
ข้อมูลด่วนเพิ่มเติมสำหรับเนื้อหาของหน้าปัจจุบัน
กฎการเคลื่อนที่ของนิวตันเป็นหนึ่งในกฎและรากฐานที่สำคัญที่สุดของกลศาสตร์คลาสสิกกฎเหล่านี้เกี่ยวข้องกับแรงที่มีผลต่อวัตถุและการเคลื่อนที่ของมัน ไอแซกนิวตันอธิบายการเคลื่อนที่ของร่างกายและปรากฏการณ์ทางกายภาพหลายอย่าง กฎข้อที่หนึ่งของนิวตันอธิบายว่าถ้าแรงผลลัพธ์ (ผลรวมเวกเตอร์ของแรงที่กระทำต่อวัตถุ) เป็นศูนย์ความเร็วของวัตถุจะคงที่ ความเร็วเป็นปริมาณเวกเตอร์ซึ่งแสดงในรูปของความเร็วของวัตถุและทิศทางของวัตถุซึ่งเป็นทิศทางการเคลื่อนที่ของร่างกาย เมื่อเราบอกว่าความเร็วของวัตถุเป็นค่าคงที่เราหมายความว่าทั้งขนาดและทิศทางคงที่
สำหรับกฎข้อที่สองของนิวตันระบุว่าหากแรงส่งผลกระทบต่อวัตถุจะได้รับความเร่งตามสัดส่วนของความแรงและผกผันกับมวลของมัน กฎข้อที่สองสามารถแสดงได้โดยใช้ความเร่งของวัตถุ กฎข้อที่สองใช้กับระบบมวลคงที่ดังนั้น m จึงเป็นปริมาณคงที่ดังนั้นจึงไม่อยู่ในขอบเขตของกระบวนการเชิงอนุพันธ์ตามทฤษฎีสัมประสิทธิ์คงที่ของผลต่าง:
โดยที่ F คือแรงผลลัพธ์ m คือมวลของวัตถุและ a คือความเร่งของร่างกาย แรงที่กระทำต่อร่างกายส่งผลให้เกิดความเร่งในการเคลื่อนไหวของร่างกายและยังสามารถแสดงออกได้ราวกับว่าวัตถุอยู่ในสถานะของความเร่งจากนั้นจะได้รับผลจากแรง
ในที่สุดกฎข้อที่สามของนิวตันกล่าวว่าแรงกระทำทุกอย่างมีแรงปฏิกิริยาขนาดเท่ากันและตรงข้ามกัน กฎข้อที่สามระบุว่าแรงทั้งหมดระหว่างสองร่างมีขนาดเท่ากันและตรงข้ามกันในทิศทาง: หากพบร่าง A ที่กระทำด้วยแรง FA ของอีกร่าง B ทั้งสองกำลังกระทำ FB อย่างรุนแรงกับร่างกาย A และทั้งสองกำลังมีขนาดเท่ากันและตรงข้ามกันในทิศทาง FA = FB
แม่เหล็กไฟฟ้าศึกษาผลกระทบที่เกิดขึ้นระหว่างอนุภาคที่มีประจุไฟฟ้าและระหว่างสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก แม่เหล็กไฟฟ้าสามารถแบ่งออกเป็น; ไฟฟ้าสถิตหรือ "ไฟฟ้าสถิต" ซึ่งศึกษาประจุไฟฟ้าสถิตและสนามไฟฟ้าสถิตและ "พลศาสตร์ไฟฟ้า" ซึ่งอธิบายปฏิสัมพันธ์ระหว่างประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่และรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า แม้ว่าความรู้เกี่ยวกับไฟฟ้าและแม่เหล็กจะได้รับการพัฒนาแยกกันตั้งแต่สมัยโบราณ แต่ทฤษฎีคลาสสิกของแม่เหล็กไฟฟ้าก็มาถึงในช่วงศตวรรษที่สิบแปดและสิบเก้าเพื่อกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างปรากฏการณ์ทั้งสองผ่านกฎของลอเรนซ์และสมการของแมกซ์เวลล์ ด้วยการหาสมการเชิงอนุพันธ์สี่สมการแมกซ์เวลล์สามารถอธิบายคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและเข้าใจลักษณะคลื่นของแสงได้
ไฟฟ้าสถิตเกี่ยวข้องกับการศึกษาปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับร่างกายที่มีประจุไฟฟ้าอยู่ในสภาวะหยุดนิ่งและแรงที่นำพวกมันมาปะทะกันตามที่อธิบายไว้ในกฎของคูลอมบ์ และพฤติกรรมของวัตถุเหล่านี้สามารถวิเคราะห์ได้จากแรงดึงดูดหรือแรงผลักโดยการรู้ขั้วและสนามไฟฟ้าโดยรอบ ไฟฟ้าสถิตมีการใช้งานมากมายตั้งแต่การวิเคราะห์ปรากฏการณ์ทางแม่เหล็กไฟฟ้าเช่นพายุฝนฟ้าคะนองไปจนถึงตัวเก็บประจุที่ใช้วิศวกรรมไฟฟ้า
ข้อมูลด่วนเพิ่มเติมสำหรับเนื้อหาของหน้าปัจจุบัน
กฎการเคลื่อนที่ของนิวตันเป็นหนึ่งในกฎและรากฐานที่สำคัญที่สุดของกลศาสตร์คลาสสิกกฎเหล่านี้เกี่ยวข้องกับแรงที่มีผลต่อวัตถุและการเคลื่อนที่ของมัน ไอแซกนิวตันอธิบายการเคลื่อนที่ของร่างกายและปรากฏการณ์ทางกายภาพหลายอย่าง กฎข้อที่หนึ่งของนิวตันอธิบายว่าถ้าแรงผลลัพธ์ (ผลรวมเวกเตอร์ของแรงที่กระทำต่อวัตถุ) เป็นศูนย์ความเร็วของวัตถุจะคงที่ ความเร็วเป็นปริมาณเวกเตอร์ซึ่งแสดงในรูปของความเร็วของวัตถุและทิศทางของวัตถุซึ่งเป็นทิศทางการเคลื่อนที่ของร่างกาย เมื่อเราบอกว่าความเร็วของวัตถุเป็นค่าคงที่เราหมายความว่าทั้งขนาดและทิศทางคงที่
สำหรับกฎข้อที่สองของนิวตันระบุว่าหากแรงส่งผลกระทบต่อวัตถุจะได้รับความเร่งตามสัดส่วนของความแรงและผกผันกับมวลของมัน กฎข้อที่สองสามารถแสดงได้โดยใช้ความเร่งของวัตถุ กฎข้อที่สองใช้กับระบบมวลคงที่ดังนั้น m จึงเป็นปริมาณคงที่ดังนั้นจึงไม่อยู่ในขอบเขตของกระบวนการเชิงอนุพันธ์ตามทฤษฎีสัมประสิทธิ์คงที่ของผลต่าง:
โดยที่ F คือแรงผลลัพธ์ m คือมวลของวัตถุและ a คือความเร่งของร่างกาย แรงที่กระทำต่อร่างกายส่งผลให้เกิดความเร่งในการเคลื่อนไหวของร่างกายและยังสามารถแสดงออกได้ราวกับว่าวัตถุอยู่ในสถานะของความเร่งจากนั้นจะได้รับผลจากแรง
ในที่สุดกฎข้อที่สามของนิวตันกล่าวว่าแรงกระทำทุกอย่างมีแรงปฏิกิริยาขนาดเท่ากันและตรงข้ามกัน กฎข้อที่สามระบุว่าแรงทั้งหมดระหว่างสองร่างมีขนาดเท่ากันและตรงข้ามกันในทิศทาง: หากพบร่าง A ที่กระทำด้วยแรง FA ของอีกร่าง B ทั้งสองกำลังกระทำ FB อย่างรุนแรงกับร่างกาย A และทั้งสองกำลังมีขนาดเท่ากันและตรงข้ามกันในทิศทาง FA = FB
แม่เหล็กไฟฟ้าศึกษาผลกระทบที่เกิดขึ้นระหว่างอนุภาคที่มีประจุไฟฟ้าและระหว่างสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก แม่เหล็กไฟฟ้าสามารถแบ่งออกเป็น; ไฟฟ้าสถิตหรือ "ไฟฟ้าสถิต" ซึ่งศึกษาประจุไฟฟ้าสถิตและสนามไฟฟ้าสถิตและ "พลศาสตร์ไฟฟ้า" ซึ่งอธิบายปฏิสัมพันธ์ระหว่างประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่และรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า แม้ว่าความรู้เกี่ยวกับไฟฟ้าและแม่เหล็กจะได้รับการพัฒนาแยกกันตั้งแต่สมัยโบราณ แต่ทฤษฎีคลาสสิกของแม่เหล็กไฟฟ้าก็มาถึงในช่วงศตวรรษที่สิบแปดและสิบเก้าเพื่อกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างปรากฏการณ์ทั้งสองผ่านกฎของลอเรนซ์และสมการของแมกซ์เวลล์ ด้วยการหาสมการเชิงอนุพันธ์สี่สมการแมกซ์เวลล์สามารถอธิบายคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและเข้าใจลักษณะคลื่นของแสงได้
ไฟฟ้าสถิตเกี่ยวข้องกับการศึกษาปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับร่างกายที่มีประจุไฟฟ้าอยู่ในสภาวะหยุดนิ่งและแรงที่นำพวกมันมาปะทะกันตามที่อธิบายไว้ในกฎของคูลอมบ์ และพฤติกรรมของวัตถุเหล่านี้สามารถวิเคราะห์ได้จากแรงดึงดูดหรือแรงผลักโดยการรู้ขั้วและสนามไฟฟ้าโดยรอบ ไฟฟ้าสถิตมีการใช้งานมากมายตั้งแต่การวิเคราะห์ปรากฏการณ์ทางแม่เหล็กไฟฟ้าเช่นพายุฝนฟ้าคะนองไปจนถึงตัวเก็บประจุที่ใช้วิศวกรรมไฟฟ้า
